Rondweg Bilz (natuurpad)

De Bilzweg is meer dan tien kilometer lang en duurt ongeveer drie uur om te lopen. De route overbrugt een hoogteverschil van 287 meter en is overal gemarkeerd met het groene bord "Bilzweg". Kenmerkend voor dit pad is de grote verscheidenheid aan landschappen: het loopt door bossen, langs stille vijvers, door de diep ingesneden Lößnitzgrund en omhoog naar de wijngaarden van Lößnitz met hun weidse uitzichten over het Elbedal.

Het start- en eindpunt van de rondwandeling is Eduard-Bilz-Platz in Oberlößnitz. Dit sierlijke plein, dat in 2002 door de Bilzbund werd ingewijd en in 2017 een nieuw ontwerp kreeg, markeert met zijn waterpartij en drinkfontein de kruising van de Eduard-Bilz-Straße en de Augustusweg. Vanaf hier leidt de route eerst in de richting van Hoflößnitz - de voormalige kieswijngaard en tegenwoordig het Museum van de Saksische Wijngeschiedenis.

Vanaf hier gaat de route verder langs de Eduard-Bilz-Straße en langs de voormalige Bilz-Naturheilanstalt (huisnummers 53-57), die Bilz vanaf 1890 ontwikkelde tot een van de grootste natuurgeneeskundige centra in zijn soort. Via de Weinbergstraße bereik je het Bennoschlößchen, het oudste bewaard gebleven herenhuis in Lößnitz uit 1570. De route gaat verder door de wijngaarden - langs historische wijnbouwershuizen uit de 17e eeuw - via de Weberstraße en de Eggersweg naar het Spitzhaus.

Het Spitzhaus is een van de landschappelijke hoogtepunten van de tocht. Het uitzicht op de Elbe vallei is adembenemend - de vallei ligt aan je voeten, de wijngaarden verspringen in terrassen naar beneden. Vlak ernaast staat de Bismarcktoren, vanaf wiens plateau het uitzicht ook de moeite waard is. De legendarische Spitzhaustreppe trap met zijn vele treden brengt je terug de vallei in naar de Hoflößnitz, het berg- en plezierhuis dat in 1649 door keurvorst Johann Georg I werd gebouwd. Hier nodigt het wijnhuis je uit voor een pauze met een glas Saksische wijn. De route leidt naar de Lößnitzgrund via de Weinbergstraße en de Lößnitzgrundstraße.

Hier wordt de route begeleid door de Lößnitzgrundbahn, de beroemde smalspoortrein die al sinds 1884 door het dal raast en door de plaatselijke bevolking liefkozend de "Lößnitz Dachshund" wordt genoemd. Bij de steengroeve "Hoher Stein" draait de route in westelijke richting, omhoog naar het jachtpad en verder "Am Spittelholz" naar de Buchholzweg. Het beboste gedeelte biedt natuurbelevenissen van dichtbij. Bij de Buchholzweg buigt het pad in noordelijke richting af naar de Meiereiweg. Hier bevindt zich het Bilzbad. De Bilzbund heeft in het voormalige poortwachtershuisje een kleine collectie over Eduard Bilz samengesteld. Deze kan op verzoek worden bekeken. Via de Meiereiweg loopt het pad terug de Lößnitzgrund in, langs kleine vijvers en steeds langs de Lößnitzbach. Vanaf de Lößnitzgrundstraße gaat het pad verder in oostelijke richting. De Unterer Langenwiesenweg brengt je naar het historische dorpspark van Altwahnsdorf. Kinderen zullen dol zijn op de idyllische speeltuin hier. Dorstige wandelaars kunnen genieten van een glas Radebeul wijn in de ZiegenWein wijntaverne, die ook heerlijke kaasproducten aanbiedt. Via de Graue Presse Weg en de Straken keert u terug naar het startpunt bij Eduard Bilz-Platz.

Informatie ter plaatse

QR-codes op de wegwijzers bij verschillende stations geven informatie over het bewogen leven en werk van de natuurgeneeskundige en levenshervormer

Ze vertellen over zijn begin in de winkel voor koloniale waren, over zijn vriendschap met Karl May, met wie Bilz zijn laatste rustplaats deelt op het kerkhof van Radebeul-Ost, en over de gedurfde utopie van zijn sciencefictionroman "In honderd jaar", waarin hij zijn visie op een natuurlijke staat schetste. De beeldenroute maakt deze gelaagde geschiedenis ter plekke tastbaar - als een uitnodiging om de principes van een natuurlijke manier van leven zelf te ontdekken.

Friedrich Eduard Bilz

Friedrich Eduard Bilz, geboren op 12 juni 1842 in Arnsdorf, kwam tot het belangrijke inzicht dat een consequent gezonde levensstijl ziektes niet alleen verlicht, maar ook actief voorkomt, nadat hij zelf ernstige gezondheidscrises had overwonnen. Als jonge wever leed hij onder de erbarmelijke werkomstandigheden van de industrialisatie - 14 uur per dag in gesloten ruimten, plus kunstlicht en een gebrek aan beweging - wat leidde tot buikkrampen en een ernstige longaandoening. Deze ervaringen vormden zijn leven en leidden ertoe dat hij autodidact werd in de natuurgeneeskunde.

Zijn hoofdwerk "Das neue Naturheilverfahren" (De nieuwe natuurlijke geneeswijze), liefkozend het Bilz-boek genoemd, werd een bestseller. De encyclopedie met eenvoudige, levendige uitleg van medische onderwerpen verkocht miljoenen exemplaren - in 1938 waren er ongeveer 3,5 miljoen exemplaren verspreid in twaalf talen. Vanaf 1905 gebruikte Bilz de aanzienlijke opbrengst om een licht- en luchtbad te creëren in Radebeul, een openbaar gezondheidscentrum dat ook toegankelijk moest zijn voor het grote publiek. De faciliteit bestond aanvankelijk uit 50 luchtbaden, verschillende waterbassins en later een van de eerste golfmachines in Duitsland - een Undosa-golfmachine die in 1911 werd gepresenteerd op de Internationale Hygiënetentoonstelling in Dresden, die Bilz meteen kocht en in 1912 liet installeren. Deze oudste nog werkende golfmachine van dit type is nu een technisch monument en kan vandaag de dag nog steeds worden gebruikt. Hij ontwikkelde en produceerde ook "reformvoedingsmiddelen" zoals Bilz voedingszout, voedingszout-cacao en moutkoffie, evenals de alcoholvrije Bilz-bubbeldrank, die samen met drankenexpert Franz Hartmann werd ontwikkeld en nu wereldwijd bekend is onder de naam Sinalco.